Vakantie Zwitserland
23/08/2008 13:06 Opgeslagen in: Training
Zwitserland;
korte vakantie met als doel trainen in hogere bergen
11-18 augustus.
Wat bedoeld was als een korte trainingsweek in de Zwitserse Alpen, werd een voornamelijke natte week in Zwitserland.
Wat bedoeld was als een korte trainingsweek in de Zwitserse Alpen, werd een voornamelijke natte week in Zwitserland.
We (mijn moeder en ik) hadden als last-minute (de prijs was er overigens niet naar) een stacaravan gehuurd in Interlaken. Gezellige plaats, waar ik als 10-jarige ook een keer vertoefd heb. De bedoeling was dat ik de ochtenden zou gaan fietsen in de bergen, en de middagen/avonden samen met mijn moeder activiteiten zou ondernemen. In de bergen is het weer al onvoorspelbaar, maar in een groot deel van West-Europa was het weer de afgelopen tijd enorm wisselvallig. Van de 7 dagen Zwitserland heb ik 3 keer een fietstocht gemaakt, waarvan 1 keer noodgedwongen in de regen. Dat was de eerste fietstocht om de omgeving te verkennen. Het regende al de hele dag, maar ik werd zo nerveus van het slechte weer en de gedachte dat ik weinig zou kunnen fietsen met dat weer, dat ik gewoon maar in de regen ben gestart. Meteen een bergje op, maar het werd al snel duidelijk dat je in je uppie in een vreemde berg-omgeving op een smalle weg langs de rotsen met nat weer beter niet kunt rijden..... dus ben ik omgekeerd, en heb wat vlakkere grotere wegen genomen, met als eindtotaal qua kilometers 20 (ruim een uurtje fietsen dus). De dag erna was het gelukkig droog met zon (en wolken). Meteen mijn reeds voorbereide route richting Grindelwald in de praktijk gebracht. Wat een zware beklimming ! Ik had toch niet meer zo in mijn herinnering dat de hellingen in deze bergen toch wel iets steiler zijn. Kilometers lang 15%. De halve maantjes die op mijn pedalen bevestigd waren heb ik na deze tocht overigens meteen weggehaald. Als je tijdens het beklimmen van dergelijke hellingen even uit wilt puffen, blijkt het bijna onmogelijk om daarna meteen weer je fiets in beweging te krijgen als je daarbij je 2e voet in het halve maantje wilt krijgen. Want dat halve maantje zit aan de pedaal vast, en beweegt met de pedaal mee. Voor degenen die het zich niet kunnen voorstellen: ik kan het niet anders omschrijven. In ieder geval kwam ik op de plaats van bestemming. Na 2 pufjes was ik bijgekomen (mijn longen zijn absoluut geen probleem bij dergelijke fietstochten), alleen mijn benen konden me niet meer dragen. Tijdens de fietstocht natuurlijk foto's gemaakt (ik had helaas toen nog geen idee hoe de zelfontspanner werkte....), en genoten van het uitzicht. Het is toch echt ongelofelijk prachtig in de bergen. Daar heb ik echt van kunnen genieten. Terug op de camping had ik er 50 km opzitten, en was toch weer een ervaring rijker. Ook had ik een kleine koebel gekocht voor aan mijn fiets, zodat ik gedurende de fietstochten mezelf kon terugvinden.....
Twee dagen later heb ik tijdens een droge dag wederom 50 km gefietst, maar dan een stuk langs de 2 meren, waartussen Interlaken ligt. Het was me inmiddels duidelijk dat het fietsen in de Alpen dagelijkse training vergt, en ik die gelegenheid niet had (vanwege de regen en het feit dat het voor mijn benen toch iets meer gewenning vergt). De enige tocht in de bergen die ik had gemaakt is me voor de rest van de vakantie 'duur' komen te staan; hevige overbelastingsklachten. Tja, dat is me bekend, dat is het gevaar van de chronische beperkingen die ik in mijn benen heb. Tot nu toe mag ik denk ik nog blij zijn met het resultaat wat ik tot nu toe heb bereikt, zonder enorme blessures. Als ik een keuze had om iets aan mijn lijf te veranderen, dan zou ik toch een gezonder beendergestel wensen..... geen otox, opvullen lippen of verwijderen cellulitis; geef mij maar een gezonder linker been.
Kortom; wel gefietst (al met al 120 km), niet mijn doel bereikt, wel een ervaring rijker dat je niet 'zomaar' even in de Alpen kunt gaan fietsen, zeker niet als je voorzichtig met je benen moet omgaan. Tevens mijn training bijgesteld, ik leer immers mijn grenzen kennen door al dat fietsen en er zal nog veel water door de Maas moeten stromen voordat ik een sportfietser word. Sterker nog, dat wil ik niet. Ik heb als doel om volgend jaar 1000 km voor een goed doel te gaan fietsen, en dat ga ik doen. Ik zal daardoor geen sportfietser worden. Ik ben een recreatief fietser, die wil genieten van de omgeving, mensen wil ontmoeten, verandering van omgeving nodig heeft, en een uitdaging ga ik niet uit de weg.
In algemene zin zeker genoten van de vakantie; niet alleen gefietst, maar ook gewandeld, museum bezocht, heerlijk ge-kaasfonduet en genoten van het paraglyden. Dit tussen de regenbuien door.
