Over de grens: Monschau
12/05/2008 11:16 Opgeslagen in: Training
tjonge, wat
boffen we met het weer. Hopelijk krijgen we ook zo'n
zomer. Uitstekend fietsweer, mits je veel drinkt en
je goed insmeert. Ik kan ondertussen niet meer op
mijn schouders liggen... verbrand (eigen schuld, niet
goed ingesmeerd).
Vandaag de zoveelste uitdaging. Ja, het kan niet op. Ik krijg de smaak te pakken. 102 km gefietst, en wel naar Monschau over de Himmelleiter. Dat was, achteraf, wel lachen... want ik dacht op een gegeven moment dat ik boven was, en dat het toch wel meeviel, maar toen moesten we nog 10 km. Op een gegeven moment werd ik toch enigszins ongeduldig. Je gaat in verhouding steeds maar omhoog. Wat heel stimulerend was, was dat mijn ouders ons tijdens het zwoegen op de Himmelleiter stimuleerden door met de motor langs te komen en ons aan te moedigen. Zij hadden het dan wel wat makkelijker, maar aanmoediging tijdens dergelijke fietstochten zijn toch erg leuk. Het ging mij ook goed af, ik kreeg er zelfs een shot energie van. Het terras in Monschau lonkte, en na een heerlijke salade te hebben gegeten samen met mijn ouders en Ton, zijn we teruggegaan. Eerst weer een hele klim (met volle buik) om Monschau uit te komen, daarna een afdaling van de HImmelleiter met op sommige plekken een snelheid van meer dan 55 km/u (met tegenwind). De terugweg ging beduidend sneller dan de heenweg....
De fietspaden in dat deel van Duitsland, zo hadden we al eerder gemerkt en nu weer, vinden wij verschrikkelijk. Ze hebben als het ware de trottoirs omgebouwd tot gemeenschappelijk fiets- en voetpad, maar ze geven niet het einde aan, en ze geven niet aan wanneer het fietspad aan de andere kant van de weg verdergaat. Ook deed een mevrouw heel aardig de deur van haar auto voor mij open.... helaas had ze dat niet in de gaten, en het was dat ik het wel in de gaten had (op het juiste en laatste moment) anders had ik haar deur mee meegenomen, of de deur had mij geblokkeerd verder te dalen... dat kan natuurlijk ook. Pffff, je komt met die fietspaden natuurlijk ook mensen tegen die hun auto toch echt alleen op het fietspad kunnen parkeren om zodoende alle fietsers flink te laten remmen .... Ton en ik fantaseerden erover en bedachten ons dat deze mensen waarschijnlijk geen lange fietstochten maken, en daardoor totaal niet in de gaten hebben dat ze de weg versperren. Ondanks al die gebeurtenissen (het kwam nogal regelmatig voor tijdens deze tocht) was het heerlijk warm weer met een briesje, en een hele mooie (en soms) zware tocht. 'Wat gaan we volgende keer doen ? '
